Jakiś czas temu, przy okazji opisywania podstaw Rails, starałem się wyjaśnić co to są klasy i obiekty. Jednak takie miksowanie poziomów ogólności w jednym wpisie może sprawiać, że całość wyda się mało przystępna dla początkujących i nudna dla obeznanych z tematem. Napiszę więc krótko o programowaniu obiektowym dla wszystkich tych, którzy znają już jakieś inne imperatywne, ale nie obiektowe języki programowania i chcą poznać czym są obiekty i klasy.

Beagle to system indeksowania zawartości, który korzystając z odpowiednich modułów gmera po dyskach, udziałach sieciowych, kontaktach komunikatora i odwiedzonych stronach WWW. Wszystkie zebrane informacje zapisuje sobie w bazie danych, a nawet w kilku bazach, po to, aby można je było potem wyszukiwać. Jest to ta sama filozofia co znane z Mac OS-a X narzędzie Spotlight. Użytkownicy środowiska graficznego Gnome korzystają z Beagle’a, ponieważ jest on tam – jeśli mnie pamięć nie myli – domyślnie instalowany. W efekcie używając odpowiedniego skrótu klawiszowego możesz uruchomić dialog, do którego wpisujesz słowa kluczowe poszukiwanego zasobu; może to być wykonawca utworu wpisany w znaczniki wewnątrz pliku MP3, fragment tekstu dokumentacji w jakimś uniweralnym formacie, nazwa pliku, lub inne rozumiane przez narzędzie kryterium.

Na łamach heise Open Source ukazał się ostatni artykuł dotyczący zmian w najnowszej wersji interpretera języka Ruby. Zamyka on serię poświęconą nowinkom w wydaniu 1.9.1 interpretera opisując szczegóły dotyczące obsługi wejścia–wyjścia, obsługi plików, zmian w typach wyliczeniowych i numerycznych. W komunikacie obwieszczającym ukazanie się artykułu można znaleźć hiperaktywny i kompletny spis treści, obejmujący swoim zasięgiem wszystkie trzy części.

System kontroli wersji Git pozwala na dostęp do repozytorium z użyciem nie tylko protokołu SSH czy DAV, ale również, a może przede wszystkim, autorskiego protokołu Git. Komunikacja nie jest szyfrowana i dlatego jest on wykorzystywany do publicznego udostępniania repozytoriów w trybie tylko do odczytu. Działa to w ten sposób, że administrator maszyny, na której znajduje się repozytorium (może mu towarzyszyć kopia robocza, ale nie musi) podejmuje decyzję o uruchomieniu usługi git-daemon. Jej zadaniem jest zaglądać do repozytoriów i w razie nadejścia żądania pochodzącego z sieci uruchamiać odpowiednie podprogramy wchodzące w skład Gita. Dzięki temu można użyć polecenia git clone i pobrać kopię tak udostępnionego repozytorium.