Sieciowe serwisy informacyjne cytują od wczoraj słowa protestu polskich artystów i reżyserów, którzy są przeciwni zarządzaniu Telewizją Polską przez pana Farfała. Możesz przeczytać, że kiedyś redagował neonazistowskie gazety i że obsadza zaufanymi sobie ludźmi stanowiska biurowe w Telewizji. Piszą, że skandal, śmierć kultury, międzynarodowa kompromitacja. Ok, nie oglądam TVP, ale zakładam, że niektórzy oglądają i mogą przejmować jej losem. Rozczarowała mnie jednak wypływająca z ich protestu postawa niewolników. Piszą „Szanowny Panie Premierze, czy nie wstyd Panu” i domagają się interwencji ze strony rządu. Jest to więc prośba o polityczną interwencję, zwalczanie ognia ogniem, a co ważniejsze zgoda na to, żeby to od polityków zależało, jak będzie wyglądała publiczna telewizja. Więc szanowni protestujący postępują mało idealistycznie, chcą tylko zmiany nieprzychylnej politycznie ekipy w ekipę politycznie przychylną, żeby wszystko było po staremu. Nie wiem, nie wiem o co chodzi. Może o pieniądze?

Mikroblogi skłaniają zabieganych użytkowników do posługiwania się minimalistycznymi treściami. Jeśli ktoś używa ich do relacjonowania wydarzeń ze swojego życia, to po prostu opisuje to co najistotniejsze. Jeśli buszuje po Sieci to zamiast cytować wkleja linki. A co jeśli chce się twórczo wyżyć? Pisze haiku? A może freestyle (taka forma narracji)?

Jako porannej inwokacji użyję fragmentu wygrzebanego z kilkuletnich logów:

Broadcast Message from siefca@pantera.slonce.com
(/dev/ttyp9) at 8:24 CEST...



dzisiaj na śniadanie posiłek zjem jarski

bo w systemie siedzi marek piotr stolarski



to śpiewalem ja, użytkownik siefca