W niedawno opublikowanym artykule pisałem o klasach i obiektach w Rubym. Jednak nie wyjaśniłem tam pojęcia dziedziczenie, które jest jednym z podstawowych mechanizmów wykorzystywanych w programowaniu obiektowym. Kiedy przydaje się dziedziczenie? Żeby sobie na to pytanie odpowiedzieć, przypomnij sobie do czego służą klasy. Są to w skrócie nowe typy danych, które sam tworzysz. Możesz w nich określić jakie dane będą przechowywały obiekty tworzonych przez Ciebie klas, a także jakie operacje na tych danych będzie można szybko i sprawnie wykonać.

Jakiś czas temu, przy okazji opisywania podstaw Rails, starałem się wyjaśnić co to są klasy i obiekty. Jednak takie miksowanie poziomów ogólności w jednym wpisie może sprawiać, że całość wyda się mało przystępna dla początkujących i nudna dla obeznanych z tematem. Napiszę więc krótko o programowaniu obiektowym dla wszystkich tych, którzy znają już jakieś inne imperatywne, ale nie obiektowe języki programowania i chcą poznać czym są obiekty i klasy.

Na łamach heise Open Source ukazał się ostatni artykuł dotyczący zmian w najnowszej wersji interpretera języka Ruby. Zamyka on serię poświęconą nowinkom w wydaniu 1.9.1 interpretera opisując szczegóły dotyczące obsługi wejścia–wyjścia, obsługi plików, zmian w typach wyliczeniowych i numerycznych. W komunikacie obwieszczającym ukazanie się artykułu można znaleźć hiperaktywny i kompletny spis treści, obejmujący swoim zasięgiem wszystkie trzy części.

System kontroli wersji Git pozwala na dostęp do repozytorium z użyciem nie tylko protokołu SSH czy DAV, ale również, a może przede wszystkim, autorskiego protokołu Git. Komunikacja nie jest szyfrowana i dlatego jest on wykorzystywany do publicznego udostępniania repozytoriów w trybie tylko do odczytu. Działa to w ten sposób, że administrator maszyny, na której znajduje się repozytorium (może mu towarzyszyć kopia robocza, ale nie musi) podejmuje decyzję o uruchomieniu usługi git-daemon. Jej zadaniem jest zaglądać do repozytoriów i w razie nadejścia żądania pochodzącego z sieci uruchamiać odpowiednie podprogramy wchodzące w skład Gita. Dzięki temu można użyć polecenia git clone i pobrać kopię tak udostępnionego repozytorium.

Wczoraj wieczorem zdecydowałem się trochę pocierpieć. Masochistycznego stymulanta nie trzeba było daleko szukać, bo ostatnimi czasy zainteresowałem się nowym wydaniem interpretera języka Ruby. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że sam twórca języka określił tę linię jako stabilną i gotową do zastosowań produkcyjnych. Przez ponad tydzień zapoznawałem się ze zmianami w Ruby 1.9, a pomagał mi w tym Radarek, który bloguje. Przy okazji popełniłem trzy artykuły, z których pierwszy i drugi ukazały się już na łamach heise Open Source. Trzeci jest już zatwierdzony i w przyszłym tygodniu będzie opublikowany.