W niedawno opublikowanym artykule pisałem o klasach i obiektach w Rubym. Jednak nie wyjaśniłem tam pojęcia dziedziczenie, które jest jednym z podstawowych mechanizmów wykorzystywanych w programowaniu obiektowym. Kiedy przydaje się dziedziczenie? Żeby sobie na to pytanie odpowiedzieć, przypomnij sobie do czego służą klasy. Są to w skrócie nowe typy danych, które sam tworzysz. Możesz w nich określić jakie dane będą przechowywały obiekty tworzonych przez Ciebie klas, a także jakie operacje na tych danych będzie można szybko i sprawnie wykonać.

Na łamach heise Open Source ukazał się ostatni artykuł dotyczący zmian w najnowszej wersji interpretera języka Ruby. Zamyka on serię poświęconą nowinkom w wydaniu 1.9.1 interpretera opisując szczegóły dotyczące obsługi wejścia–wyjścia, obsługi plików, zmian w typach wyliczeniowych i numerycznych. W komunikacie obwieszczającym ukazanie się artykułu można znaleźć hiperaktywny i kompletny spis treści, obejmujący swoim zasięgiem wszystkie trzy części.

Wczoraj wieczorem zdecydowałem się trochę pocierpieć. Masochistycznego stymulanta nie trzeba było daleko szukać, bo ostatnimi czasy zainteresowałem się nowym wydaniem interpretera języka Ruby. Nie byłoby w tym nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że sam twórca języka określił tę linię jako stabilną i gotową do zastosowań produkcyjnych. Przez ponad tydzień zapoznawałem się ze zmianami w Ruby 1.9, a pomagał mi w tym Radarek, który bloguje. Przy okazji popełniłem trzy artykuły, z których pierwszy i drugi ukazały się już na łamach heise Open Source. Trzeci jest już zatwierdzony i w przyszłym tygodniu będzie opublikowany.

Opiszę przyjemną instalację RoR na systemie zgodnym z POSIX. Przy okazji poczynię tu kilka założeń, które zdeterminują trochę architekturę, to znaczy wybiorę konkretne wersje i konkretne oprogramowanie. Ruby on Rails, jako serwer aplikacji, zwykle „chowa się” za jakimś serwerem WWW, nawet jeśli korzysta z własnego, któremu na imię WEBrick. Spotyka się instalacje korzystające z technologii CGI lub FastCGI, spotyka się również kompaktowe rozwiązania polegające na użyciu specjalnego modułu serwera Apache o nazwie Passenger.

W tym odcinku podręcznika zajmę się gramatyką i składnią Ruby’ego, bo chciałbym dokończyć omawianie przykładowego kodu, w celu zapoznania się z najczęstszymi konstrukcjami języka. Dopiero w następnym artykule poświęconym środowisku Ruby on Rails zamierzam pokazać to, co widzi użytkownik w trakcie generowania aplikacji i powiedzieć do czego to służy.

Znajomość Ruby’ego jest bardzo potrzebna, żeby wiedzieć co się „psuje”. W zasadzie robienie czegoś w Rails to robienie czegoś w Rubym. Jeżeli poszukujesz łatwego systemu zarządzania zawartością, który zwolni Cię z konieczności kodowania, to przykro mi, lecz RoR nie jest w stanie Ci w tym pomóc. Ruby on Rails to wygoda dla programisty, ale nie zwolnienie z konieczności programowania przy tworzeniu aplikacji webowej.