W tym tygodniu w Londynie odbywała się konferencja organizowana przez RSA, która dotyczyła bezpieczeństwa sieci i systemów komputerowych. Z racji wykonywanego zajęcia miałem czelność i sposobność uczestniczyć w wydarzeniu, cyknąć kilka fotek i przeprowadzić parę wywiadów. Co rzuciło się w oczy, to przede wszystkim dobrze przygotowane zaplecze i przewaga przedstawicieli firm z branży zabezpieczeń nad specjalistami zajmującymi się przełamywaniem zabezpieczeń. Jeśli wydarzenia społeczne mają coś, co można określić mianem tzw. nośnej to nośną tego cyklu wykładów i konferencji prasowych było poczucie, że zagrożenie związane z cyberprzestępczością jest realne i że wojny przyszłości będą odbywały się w sieciach, a celami będą punkty infrastruktury IT rządów i przedsiębiorstw.

Charles Michael Hammill (1949-2006) był przyjacielem Timothy Leary’a, Roberta Antona Wilsona a także Brada Linnaweavera. Matematyk z wykształcenia zasłynął jednak jako filozof polityczny i libertarianin. Gros własnych przemyśleń zawarł w tekście „Od kuszy do kryptografii, czyli psucie państwu szyków przy pomocy techniki”, który jest uważany za jedno z najciekawszych wystąpień libertarian. Pierwotnie został wygłoszony na konferencji Future of Freedom organizowanej w listopadzie 1987 roku w Culver City (stan Kalifornia). Oryginalne wersje „From Crossbows to Cryptography: Thwarting the State via Technology” można pobrać z następujących stron:

• Sriranga Veeraraghavan home page (plik PDF)
• CypherNet
• Parazite.org
• Noah’s Usually Useless Information

Zdarzyło Ci się kiedyś zarządzać bazą danych, do której potrzebny był zdalny dostęp przez niezaufane podsieci? A może zajmujesz się jakąś siecią LAN wymagającą dostępu wybranych użytkowników z Internetu? Jeśli tak jest, to najprawdopodobniej potrzebujesz użyć jakiejś formy tak zwanego tunelowania. Jak sama nazwa mówi polega to na stworzeniu tak zwanego tunelu, czyli pary sztucznych, skomunikowanych ze sobą interfejsów sieciowych zachowujących się identycznie jak połączone kablem karty sieciowe. Różnica jest tylko taka, że ów kabel nie istnieje naprawdę, jest emulowany z wykorzystaniem protokołów działających w Sieci.

Dla procesu korzystającego z takiego interfejsu druga strona komunikacji wydaje się być umiejscowiona w jego lokalnym zasięgu, czyli w odległości jednego punktu skoku (tak zwanego hopa), mimo że wymieniane informacje przechodzą przez wiele punktów pośrednich. Najczęściej poza połączeniem systemów chcemy także, aby wymieniane między nimi informacje nie były dostępne dla każdego – stosujemy wtedy szyfrowanie danych przesyłanych tunelem.