Rozproszony system kontroli wersji Git to zwinny następca takich tworów jak Concurrent Versions System (CVS) czy Subersion (SVN), jeśli można tak powiedzieć. W gruncie rzeczy różni się od nich, przede wszystkim tym, że nie powiela ich wad i że jest systemem rozproszonym (ang. distributed). Używają go między innymi deweloperzy kernela Linux. Osobiście życzyłbym sobie, żeby tak samo popularny był GNU Bazaar, ale ponieważ nie jest, to musiałem wybrać coś, co ma większą „siłę przyciągania” i w związku z tym rozwija się szybciej.

Zgromadzę w tym miejscu kilka istotnych informacji dotyczących konfiguracji tego ustrojstwa, ponieważ w Sieci istnieje wiele niekompletnych podręczników, przez które straciłem trochę czasu. Mam wrażenie, że osoby, które je publikowały zapominały o kilku pierwszych, czy jednej późniejszej komendzie w wielu z podawanych przykładów. Używam Gita od paru godzin, stąd nie wiem, czy słusznie prawię. Jeśli nie, to sam wyślę sobie e-mail z pretensjami, a Mailer Daemon będzie mym mediatorem.

Opiszę przyjemną instalację RoR na systemie zgodnym z POSIX. Przy okazji poczynię tu kilka założeń, które zdeterminują trochę architekturę, to znaczy wybiorę konkretne wersje i konkretne oprogramowanie. Ruby on Rails, jako serwer aplikacji, zwykle „chowa się” za jakimś serwerem WWW, nawet jeśli korzysta z własnego, któremu na imię WEBrick. Spotyka się instalacje korzystające z technologii CGI lub FastCGI, spotyka się również kompaktowe rozwiązania polegające na użyciu specjalnego modułu serwera Apache o nazwie Passenger.