Beagle to system indeksowania zawartości, który korzystając z odpowiednich modułów gmera po dyskach, udziałach sieciowych, kontaktach komunikatora i odwiedzonych stronach WWW. Wszystkie zebrane informacje zapisuje sobie w bazie danych, a nawet w kilku bazach, po to, aby można je było potem wyszukiwać. Jest to ta sama filozofia co znane z Mac OS-a X narzędzie Spotlight. Użytkownicy środowiska graficznego Gnome korzystają z Beagle’a, ponieważ jest on tam – jeśli mnie pamięć nie myli – domyślnie instalowany. W efekcie używając odpowiedniego skrótu klawiszowego możesz uruchomić dialog, do którego wpisujesz słowa kluczowe poszukiwanego zasobu; może to być wykonawca utworu wpisany w znaczniki wewnątrz pliku MP3, fragment tekstu dokumentacji w jakimś uniweralnym formacie, nazwa pliku, lub inne rozumiane przez narzędzie kryterium.

Jakiś czas temu opublikowałem prostą funkcję używającą narzędzia awk, której możesz użyć, aby poznać, jaki jest punkt montowania dla podanego urządzenia. Dzisiaj zamierzam podzielić się zestawem podobnych funkcji, które są nieco ulepszone. Pozwalają one określić punkt montowania dla podanego pliku specjalnego odwołującego się do urządzenia lub zwykłego pliku. Ostatnia z funkcji jest wrapperem, który używa poprzednich, aby uczynić mechanizm prostym w użyciu, gdy dane pochodzą z zewnątrz.

Komputery Apple’a działające pod kontrolą systemu Mac OS X (Leopard) mają wygodny system tworzenia kopii zapasowych nazywający się Time Machine. To co również podoba się użytkownikom to graficzny interfejs pozwalający “latać” nad systemem plików i obserwować ułożone w trójwymiarowej osi czasu pliki i foldery. Niektóre aplikacje (jak wbudowany program pocztowy czy narzędzie do odtwarzania muzyki) są przygotowane do współpracy z Time Machine i “podróżując w czasie” przy otwartym na pierwszym planie oknie którejś z tych aplikacji możesz zobaczyć zmieniającą się w czasie zawartość (np. skrzynki pocztowej czy list odtwarzania utworów).

Pytanie

Mam w skrypcie powłoki pętlę, która iteruje po podanych jej nazwach. Reprezentują one pewne ścieżki w systemie plików. Niestety, gdy w którejś wartości znajdzie się znak gwiazdki, to przemądrzały shell w jej miejsce wstawia nazwy istniejących zbiorów pasujące do wzorca. A ja potrzebuję przekazać te gwiazdki i znaki zapytania do zmiennej, w nienaruszonej postaci.

Odpowiedź

Większość powłok próbuje nam pomóc i w przypadku pętli for … in … w miejsce nazw z listy po prawej stronie wstawia nazwy plików pasujące do symboli wieloznacznych (takich jak * czy ?).

Czasami przychodzi taki moment w życiu każdego administratora, że odczuwa on pewnego rodzaju delikatne swędzenie, lecz nie związane z tym, że się nie mył od kilku tygodni, ale raczej z faktem posiadania nowej przestrzeni dyskowej, która wymaga zagospodarowania. Używa wtedy sympatycznego narzędzia cfdisk lub zasłużonego fdisk, żeby stworzyć nowe partycje na nowych (albo starych) dyskach.

Kiedyś wszystko było jasne, bo do tworzenia urządzeń służył skrypt MAKEDEV lub polecenie mknod. Dziś jest teoretycznie prostsze, bo pojawiły się podsystemy udev, czy nieco mniej wydarzony devfs, które chcą robić za administratora wszystko automagicznie. W związku z tym warto poznać polecenia, które pomogą Ci uwidocznić nowo wykreowany kawałek drive’u.