W tym odcinku podręcznika zajmę się gramatyką i składnią Ruby’ego, bo chciałbym dokończyć omawianie przykładowego kodu, w celu zapoznania się z najczęstszymi konstrukcjami języka. Dopiero w następnym artykule poświęconym środowisku Ruby on Rails zamierzam pokazać to, co widzi użytkownik w trakcie generowania aplikacji i powiedzieć do czego to służy.

Znajomość Ruby’ego jest bardzo potrzebna, żeby wiedzieć co się „psuje”. W zasadzie robienie czegoś w Rails to robienie czegoś w Rubym. Jeżeli poszukujesz łatwego systemu zarządzania zawartością, który zwolni Cię z konieczności kodowania, to przykro mi, lecz RoR nie jest w stanie Ci w tym pomóc. Ruby on Rails to wygoda dla programisty, ale nie zwolnienie z konieczności programowania przy tworzeniu aplikacji webowej.

Dawno, dawno temu usłyszałem o środowisku służącym do tworzenia aplikacji webowych o nazwie Ruby on Rails (RoR), a przed kilkoma miesiącami, powodowany radością życia i zaciekawieniem, zdobyłem się na próbę zainstalowania railsowej aplikacji – silnika napędzającego randomseed. Wcześniej uczyłem się języka Ruby i klikałem w nim jakieś proste programy w celach testowych. Teraz przyszedł taki moment, że w najbliższych tygodniach zamierzam zrobić kompletnie od podstaw aplikację WWW napędzaną przez RoR. W tym celu, żeby przypomnieć sobie niektóre rzeczy, ustrukturalizować to co już wiem i nauczyć się tego co mi umknęło, zamierzam o tym pisać. Zacznę od początku, czyli od tego co to jest Ruby i co to są Rails.

Jak to się stało?

Prawie trzy tygodnie temu nabyłem drogą kupna kilka pudełek do przechowywania różnych rzeczy, które zwykle istnieją sobie na podłodze. Idąc za ciosem postanowiłem odkurzyć pokój, ponieważ stało się to w końcu możliwe bez uszczerbku dla ważnych dokumentów, nośników i śrubek. Odkurzając postanowiłem zaprowadzić ład również we wnętrzu stacjonarnej jednostki PC, którą otworzyłem demontując przy okazji zasilacz. Gdy rzadko używany sprzęt był już hardware’owo czysty przyszła mi do głowy myśl o tym, aby korzystając z porządkowego nastroju sporządzić mechanizm regularnego wykonywania kopii zapasowych wszystkich moich systemów działających w Sieci. Następnego dnia wiedziałem już, że potrzebują trzech dysków, każdy po przynajmniej terabajt i może lepszego procesora.