Opiszę przyjemną instalację RoR na systemie zgodnym z POSIX. Przy okazji poczynię tu kilka założeń, które zdeterminują trochę architekturę, to znaczy wybiorę konkretne wersje i konkretne oprogramowanie. Ruby on Rails, jako serwer aplikacji, zwykle „chowa się” za jakimś serwerem WWW, nawet jeśli korzysta z własnego, któremu na imię WEBrick. Spotyka się instalacje korzystające z technologii CGI lub FastCGI, spotyka się również kompaktowe rozwiązania polegające na użyciu specjalnego modułu serwera Apache o nazwie Passenger.

W tym odcinku podręcznika zajmę się gramatyką i składnią Ruby’ego, bo chciałbym dokończyć omawianie przykładowego kodu, w celu zapoznania się z najczęstszymi konstrukcjami języka. Dopiero w następnym artykule poświęconym środowisku Ruby on Rails zamierzam pokazać to, co widzi użytkownik w trakcie generowania aplikacji i powiedzieć do czego to służy.

Znajomość Ruby’ego jest bardzo potrzebna, żeby wiedzieć co się „psuje”. W zasadzie robienie czegoś w Rails to robienie czegoś w Rubym. Jeżeli poszukujesz łatwego systemu zarządzania zawartością, który zwolni Cię z konieczności kodowania, to przykro mi, lecz RoR nie jest w stanie Ci w tym pomóc. Ruby on Rails to wygoda dla programisty, ale nie zwolnienie z konieczności programowania przy tworzeniu aplikacji webowej.

Dawno, dawno temu usłyszałem o środowisku służącym do tworzenia aplikacji webowych o nazwie Ruby on Rails (RoR), a przed kilkoma miesiącami, powodowany radością życia i zaciekawieniem, zdobyłem się na próbę zainstalowania railsowej aplikacji – silnika napędzającego randomseed. Wcześniej uczyłem się języka Ruby i klikałem w nim jakieś proste programy w celach testowych. Teraz przyszedł taki moment, że w najbliższych tygodniach zamierzam zrobić kompletnie od podstaw aplikację WWW napędzaną przez RoR. W tym celu, żeby przypomnieć sobie niektóre rzeczy, ustrukturalizować to co już wiem i nauczyć się tego co mi umknęło, zamierzam o tym pisać. Zacznę od początku, czyli od tego co to jest Ruby i co to są Rails.